Z życia

8 września, parafianie w Bażanowic przeżywali kolejną, 32 pamiątkę poświęcenia swojego kościoła.

Uroczystość poprzedzona była licznymi przygotowaniami. Przede wszystkim uprzątnięto teren wokół świątyni. Na placu Kościelnym rozłożony został namiot, który w razie niepogody miał chronić przybyłych na nabożeństwo.

W dniu poprzedzającym uroczystość, w zaprzyjaźnionej piekarni „U Troszoka”, w Wiśle, upieczono tradycyjne założeniowe kołacze. Kołacze sprzedawane były w sobotę po południu a także w niedzielę po nabożeństwie. Całkowity dochód ze sprzedaży, przeznaczony został na dalszą wymianę okien w kościele.

W niedzielę, uroczystości rozpoczęły się tradycyjnym porankiem pieśni religijnej. Jak co roku zaśpiewały trzy chóry – chór dziecięcy „Stokrotki” pod dyrekcją Doroty Gaś, miejscowy chór mieszany pod dyrekcją diakon Joanny Sikory oraz zaproszony gość - Wyższobramski Chór Kameralny prowadzony przez Piotra Sikorę. Koncert poprowadził opiekun filiału ks. Łukasz Gaś.

Ten dzień Pan Bóg pobłogosławił piękną, letnią pogodą. Odprawione zostały dwa równoległe nabożeństwa. W kościele Słowem Bożym służył Ks. Kornel Undas z Mikołowa zaś na Placu Kościelnym Słowo Boże zwiastował Ks. Marek Twardzik z Cisownicy. Na nabożeństwie w kościele obecny był również proboszcz Ks. Janusz Sikora oraz kurator parafii pan Jan Król. Oba nabożeństwa wzbogacone były pieśniami chórów. W kościele zabrzmiał Wyższobramski Chór Kameralny zaś zgromadzeni pod namiotem wysłuchali miejscowego chóru mieszanego.

Na zakończenie pragnę podziękować wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie tej uroczystości. Szczególne podziękowania kierujemy w stronę Stowarzyszenia Miłośników Bażanowic za wypożyczenie i rozłożenie namiotu na Placu Kościelnym.

Tekst: Janina Szalbot

Zdjęcia: Sabina Polok

Wymiana okien w Bażanowicach

W czerwcu zakończył się pierwszy etap wymiany okien w kościele św. Trójcy w Bażanowicach. W pierwszej kolejności wymienione zostały okna w ołtarzu. Całe przedsięwzięcie poprzedziły kilkutygodniowe przygotowywania, w trakcie, których zamówiono szyby a potem odpowiednio je przycinano. Trzeba było również wymienić metalowe ramy, w których osadzone były stare szyby. Samo zakładanie szyb w kościele zajęło kilka dni.

Przed nami kolejny etap. W dalszej kolejności wymienione zostaną okna od Placu Kościelnego.

Wymiana była konieczna, bowiem stare okna były popękane i w każdej chwili groziły wypadnięciem. Ponieważ jest to przedsięwzięcie dość kosztowne w tym roku nie uda się wymienić szyb w całym kościele, ale parafianie wierzą, że z Bożą pomocą w przyszłym roku uda się dokończyć rozpoczętej w maju akcji.

J. Szalbot

Zdjęcia Sabina Polok

Więcej zdjęć na facebookowym profilu kościoła

https://www.facebook.com/kosciol.bazanowice

Parafia zaprasza i zachęca do skorzystania z salki znajdującej się w Kościele Jezusowym specjalnie przystosowanej dla dzieci. Podczas uroczystości kościelnych dzieci moga się bawić, rysować, a rodzice w tym czasie mogą uczestniczyć w nabożeństwie oglądając go na telewizorze.

Opinia rodzica.

Jeżeli masz małe dziecko i chcesz pójść do kościoła to zapraszam serdecznie do Kościoła Jezusowego w Cieszynie.
Nie musisz już biegać za swoją pociechą po całym kościele, bo ruszyła salka przystosowana specjalnie do tego celu. Są tam zabawki dla najmłodszych oraz telewizor na którym można oglądać nabożeństwo nie przeszkadzając innym.
Więc nie siedź w domu i przyjdź do kościoła.
Moja Krysia już przetestowała i było super.
Polecam wszystkim rodzicom małych pociech.

Grzegorz Pustówka.

Żródło: https://www.facebook.com/

 

 

W najbliższą niedzielę tj. 31 sierpnia nabożeństwo główne o godz. 10:00 w Kościele Jezusowym połączone będzie z rozpoczęciem roku szkolnego. 

Serdecznie zapraszamy. 

Również po tym nabożeństwie odbędzie się pierwsze spotkanie konfirmantów.

W kancelarii parafialnej przyjmowane są zapisy na nauki konfirmacyjne

w roku szkolnym 2014/2015

Druk do pobrania TU

Kancelaria Parafialna informuje, że do odbioru są zdjęcia (płyta CD)

oraz film (DVD) z tegorocznej konfirmacji.

Zdjęcia i film odbiorą tylko ci konfirmanci,

którzy dokonali wpłaty.

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Cieszynie informuje, że istnieje możliwość dofinansowania wypoczynku letniego dzieci, których rodziny znajdują się w trudnej sytuacji materialnej.

We wrześniu 2007 roku została powołana trzyosobowa komisja, której zadaniem jest podział środków zgromadzonych na ten cel m.in. dzięki funduszowi CME – DAJ DZIECIOM NADZIEJĘ.

Jeżeli w Parafii znajdują się dzieci, które chciałyby skorzystać ze zorganizowanego wypoczynku letniego oraz spełniają warunki objęcia pomocą finansową, prosimy o poinformowanie zainteresowane osoby o takiej możliwości. Jednocześnie zachęcamy do włączenia się Księży, Członków Rad Parafialnych, Diakonów, Katechetów i innych osób w pomoc przy wypełnienie i złożeniu wniosku.

Tu znajduje się Regulamin Finansowego Wsparcia Wypoczynku Dzieci oraz wzór wniosku o dofinansowanie, z którymi prosimy szczegółowo się zapoznać.

Wypełnione wnioski o dofinansowanie prosimy przesyłać w nieprzekraczalnym terminie do 31 maja 2013 roku na adres:
Centrum Misji i Ewangelizacji
ul. Misyjna 8
43-445 Dzięgielów
z dopiskiem „Daj dzieciom nadzieję - wniosek”

W związku z ograniczoną ilością środków finansowych, przyznane dofinansowanie może odbiegać od kwoty wnioskowanego dofinansowania.

Prezydent Bronisław Komorowski wziął udział w Nabożeństwie Wielkopiątkowym w Ewangelicko-Augsburskim Kościele Jezusowym w Cieszynie. - Razem tworzymy wielką wspólnotę ludzi wiary i wielką wspólnotę narodową – podkreślił.



- Jest mi niezwykle miło, że mogę dziś w czasie tak ważnych uroczystości Wielkiego Piątku spotkać się ze społecznością polskich ewangelików. Jestem szczęśliwy, że mogę w ten sposób podkreślić, że razem tworzymy wielką wspólnotę ludzi wiary i wielką wspólnotę narodową, że mogę to uczynić tutaj w Cieszynie, na terenie dawnego Księstwa Cieszyńskiego, Ziemi Cieszyńskiej, gdzie przez kilkaset lat rytm polskich serc był wyznaczany m.in. przez wiarę ewangelicką – powiedział prezydent.



Prezydent podziękował za to, że mógł uczestniczyć w tym niezwykłym wydarzeniu, w tej niezwykłej refleksji, modlitewnej refleksji nad tym, jak rozumieć sens bólu, cierpienia, jak rozumieć rolę grzechu, winy, błędu, jak poprzez drogę wiary szukać sensu i nadziei. - Jest mi bardzo miło, że mogę szukać tej drogi nadziei razem z Państwem – mówił.


- Droga nadziei łatwiej prowadzi, jeśli prowadzi przez wspólnotę. Każdy z nas idzie tą drogą indywidualnie pomimo wszystkich różnic wyznań. Ale wszyscy czujemy, że łatwiej jest iść razem, bo wspólnota to pokazywanie sobie nawzajem kierunku, wspomaganie i podtrzymywanie nadziei na zasadzie wzajemności – podkreślił Bronisław Komorowski.


Prezydent życzył wspólnocie polskich ewangelików, aby tą drogą szli konsekwentnie, w poczuciu umacniającej się wspólnoty. – Chcę życzyć również, abyście Państwo mieli dumę mówienia o dorobku wspólnoty ewangelików polskich i tu w Cieszynie, na Ziemi Cieszyńskiej, w ramach dorobku całego narodu polskiego – dodał.


Bronisław Komorowski, na pamiątkę pobytu prezydenta w tym szczególnym miejscu, w tak szczególnym momencie, przekazał krzyż - jako znak wspólnej drogi wiary, nadziei i miłości.


Prezydent życzył wszystkiego dobrego z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych – świąt radości, miłości i zwycięstwa nadziei.


Po nabożeństwie prezydent mówił dziennikarzom, że z satysfakcją, radością i nadzieją uczestniczył w wielkopiątkowej uroczystości w ramach Kościoła Ewangelickiego. – Chciałem w ten sposób podkreślić, że we współczesnym świecie trzeba nie tylko szanować siebie nawzajem pomimo różnic, ale również trzeba szukać tego, co jest wspólne. Dla wszystkich chrześcijan jest wspólne poszukiwanie drogi nadziei i miłości, a to przenosi się na postawy obywatelskie, narodowe, na indywidualne postawy każdego człowieka – zaznaczył.


Biskup Jerzy Samiec, Zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej dziękował prezydentowi za przyjęcie zaproszenia. – Dla nas ewangelików, luteran w Polsce jest to bardzo ważne. Zawsze tu, na Śląsku Cieszyńskim ewangelicy byli związani z polskością, tu są nasze korzenie - mówił.

źródło:www.prezydent.pl/

Więcej zdjęć można zobaczyć w naszej galerii.

Instytut Pastoralny z wizytą w Cieszynie.

 

W dniach 17-23 lutego, w Pisku koło Jablonkova (Czechy), odbywała się kolejna sesja Instytutu Pastoralnego naszego Kościoła.

Zadaniem Instytutu Pastoralnego jest podnoszenie kwalifikacji kandydatów do urzędu duchownego, a także doszkalanie młodych duchownych, którzy niedawno rozpoczęli służbę w KEA w Polsce

Paragraf 1. Regulaminu Instytutu Pastoralnego mówi: Instytut Pastoralny, zwany dalej „Instytutem” jest jednostką kształcenia ustawicznego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, powołanym w celu organizowania kościelnego procesu przygotowania do pełnienia urzędu duchownego oraz dalszego w nim kształcenia.

Dlatego praktykanci, wikariusze i młodzi proboszczowie administratorzy pracujący na co dzień w różnych parafiach na terenie całego naszego kraju, spotykają się zawsze dwa razy w roku (w zimie i w lecie), aby wspólnie się dokształcać. Pracujący w naszej parafii ks. Grzegorz Brudny niedawno został absolwentem IP, a jego aktualnym kursantem jest teraz ks. Łukasz Gaś.

We wtorek, 19. lutego, uczestnicy Instytutu, razem z ks. dr. Adrianem Korczago (Dyrektorem Instytutu) gościli w naszej parafii w ramach kolejnej sesji.

Zajęcia w Cieszynie rozpoczęły się od wspólnej porannej modlitwy, na której był obecny także Biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, ks. Jerzy Samiec. Przed południem Ksiądz Biskup spotykał się z wieloma osobami na prywatnych rozmowach. Kursantów przywitał ks. Proboszcz Janusz Sikora, który wyraził radość z wizyty z IP w Cieszynie i życzył wszystkim wielu sił i Bożego błogosławieństwa w codziennej pracy.

 

Wyciszenie - 4. Niedziela Adwentu

 

Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, od niego jest zbawienie moje. Ps 62,2

Ostatni tydzień przed świętami bywa szczególnie głośny i hałaśliwy. Ostatnie zakupy, czasem nawet w Wigilię, prezenty, choinka, gorączka przedświąteczna... Czy w tym zgiełku niepomijamy tego, co najważniejsze? Spróbujmy się uspokoić, wyciszyć  i pomyśleć. Bez ciszy można nie usłyszeć Bożego nadejścia. Trzeba się zatrzymać, stać się czujnym i świadomie pilnować, aby hałas nie miał do nas dostępu. Trzeba przestać biegać i śpieszyć się. Trzeba stanąć, zatrzymać się w so­bie. Kiedy człowiek zachowuje ciszę, wtedy najpierw spot­yka się z sobą samym, ze swoimi myślami.

Stan ciszy osiąga tylko ten, kto przeciwstawia się swemu niepokojowi. Cisza ma związek z uspokajaniem. Matka ucisza dziecko, uspokaja dziecko krzyczące z głodu lub bólu. W podobny sposób muszę też uspokoić moją własną duszę, która we­wnątrz głośno krzyczy.

Bóg zstępuje do cichego serca. Narodziny Boga odbywają się w wewnętrznej przestrzeni ciszy. Co prawda milczeniem nie można zmusić Boga do tego, by zstąpił. Jednak milczenie jest warunkiem, by człowiek dostrzegł Boga w sobie. W milczeniu człowiek sam dosię­ga własnej głębi, w której rodzi się Bóg. Tylko w głębi serca, do którego nie przedostaje się hałas z zewnątrz, Bóg pragnie stać się Czło­wiekiem.

Kochany Panie! Ty narodziłeś się Człowiekiem w ciszy betlejemskiej nocy. Nasze serca są przygotowane na spotkanie z Tobą! Prosimy, zamieszkaj wśród nas . Amen.

O pozostałych niedzielach w adwencie mozna przeczytać w zakładce Parafia na co dzień - Z życia lub kliknij TU

Oczekiwanie - 1. Niedziela Adwentu - 2 grudnia 2012 r.

Wy zaś bądźcie podobni do ludzi oczekujących pana swego, aby mu zaraz otworzyć, kiedy powróci z wesela, przyjdzie i zapuka. Łk 12,36

 

 

Oczekiwanie to postawa pełna napięcia, bo zawsze jest się czego spodziewać. Kto czeka, nie nudzi się. Zwraca się w kierunku celu swoich oczekiwań. W adwencie celem oczekiwań jest miedzy innymi święto, święto człowieczeństwa, naszego istnienia, naszego spełnienia w Bogu. Oczekiwanie przywodzi też na myśl wieżę wartowniczą, która jest miejscem rozglądania się, wypatrywania, obserwacji. Oczekiwanie oznacza więc także rozglądanie się wokół siebie, czy ktoś nie nadchodzi, dostrzeganie wszystkiego, co ludzi zbliża do siebie. Oczekiwanie oznacza też baczenie na coś, pilnowanie, pielęgnowanie, tak, jak wartownik uważa na człowieka i baczy na niego.

Oczekiwanie otwiera serce. Kiedy oczekujemy, odczuwamy, że sami sobie nie wystarczamy, że potrzebujemy kogoś, kto ma przyjść.  Dziś wielu nie potrafi czekać. Adwent przeżywają nie jako czas oczekiwania, ale jako antycypowanie - "przeżywanie z góry" - Bożego Narodzenia. Wielu nieprzerwanie, od listopada świętuje Boże Narodzenie, zamiast wypatrywać i w napięciu oczekiwać na tajemnicę narodzenia Bożego Syna.

Dzieci nie muszą czekać przed posiłkiem, aż rodzice pomodlą się przy stole. Nie czekają też w sklepie, aż czekolada zostanie zapłacona… Ludzie dorośli nie chcą czekać przy kasie, kupując bilet… Wszyscy się  przepychają… A przecież chodzi o coś bardzo ważnego: kto nie potrafi czekać, nigdy nie rozwinie samego siebie, nie zadba o to, aby być wolnym. Kto natychmiast zaspokaja każdą zachciankę, staje się uzależniony od każdej potrzeby. Oczekiwanie czyni człowieka wolnym. Kiedy możemy czekać, aż spełni się potrzeba, wtedy podtrzymujemy napięcie, pobudzające nas do otwartego i uważnego życia. Adwent jest czasem oczekiwania na to, co jest naprawdę istotne, a co zawsze jest podarowane.

Panie Adwentu! Czekamy z otwartymi sercami i radością na Twoje przyjście. Tak bardzo Ciebie potrzebujemy i prosimy: zamieszkaj w naszych rodzinach i naucz nas żyć w miłości i przyjaźni. Amen.

Tęsknienie - 2. Niedziela Adwentu

Boże! Tyś Bogiem moim, ciebie gorliwie szukam, ciebie pragnie dusza moja; tęskni do ciebie ciało moje, jak ziemia zeschła, spragniona i bezwodna. Ps 63,2

 

Każdy czegoś pragnie. Negatywnie doświadcza tego jako różne pożądliwości, pozytywnie jako tęsknoty. Tęsknota jest pozytywnym wyrazem pragnienia. Z po żądaniem nie można sobie poradzić, walcząc z własnym pragnieniem, czyli z samym sobą. Jeśli w tym względzie coś rzeczywiście nam się udaje, to najczęściej jedynie na krótki czas, zaś pożądliwość zepchnięta do podświadomości, pracuje dalej, czekając na czas spełnienia, doprowadzając człowieka do  całkowitej klęski. Z pożądliwością trudno walczyć, rozsądniej zastanowić się nad jej pozytywną stroną, to znaczy zapytać, jaką wyraża tęsknotę? Za czym tak naprawdę tęsknimy, pożądając czegoś?

Kto stłumi swoje tęsknoty, staje się człowiekiem pożądliwym. Żądza jest zawsze stłumioną tęsknotą. Adwent powinien być czasem ponownej przemiany pożądania w tęsknienie; żądzy w tęsknotę.  Ostatecznie, czy we wszystkich ludzkich tęsknotach nie ujawnia się tęsknota za Bogiem?

Tęsknota prowadzi przez świat. Tęsknota czyni wolnym od rzeczy tego świata i uwięzienia przez świat. Tęsknota umożliwia wychodzenie bez uprzedzeń przed człowieka i problemy codzienności. W ten sposób można rozkoszować się spotkaniem i życiem.

Adwent jest czasem pytania o tęsknotę, aby przezwyciężyć żądzę.

 

Panie! Tak wielu rzeczy w życiu pożądamy, pragniemy. Chcemy mieć coraz więcej i więcej... Gdy przybywa nam lat, coraz wyraźniej rozumiemy, że niczego do wieczności nie zabierzemy, tylko Ciebie. Tęsknimy za Tobą i Twą miłością. Amen.